شما میتوانید اپلیکیشن اندروید ما را دانلود کنید.
مخصوص نسخه اندروید 4.4 به بالا دانلود اپلیکیشن اندروید

وبلاگ

8 مهارت دیجیتالی که میبایست به کودکان خود بیاموزیم

 

تاثیر اجتماعی و اقتصادی فناوری، گسترده و شتابان است. سرعت و حجم اطلاعات به شکل نمایی افزایش یافته است و این افزایش به گونه ای است که متخصصان پیش بینی می کنند در عرض ۱۰ سال ۹۰% ازکل جمعیت به اینترنت متصل شوند. با ظهور اینترنت اشیاء (IoT) دنیای دیجیتال و واقعی به زودی با یکدیگر ادغام می شوند و این مسئله به ما نوید رویدادهای هیجان انگیزی را می دهد. با این وجود ادغام این دو باعث به وجود آمدن عدم قطعیت نیز می شوند و کودکان ما در مرکز این تغییرات قرار دارند.

کودکان از فناوری های دیجیتال و رسانه ها در سنین بسیار پایین و به شکل طولانی مدت استفاده می کنند، به طوری که آنان به صورت میانگین هفت ساعت در روز را مقابل نمایشگرها سپری می کنند و دامنه استفاده آنان از تلویزیون و کامپیوترها تا موبایل ها و انواع دستگاه های دیجیتال را شامل می شود. نکته قابل توجه در رابطه با این موضوع این است که مدت زمانی که کودکان در خانه و با افراد خانواده و همچنین مدرسه می گذرانند از این میانگین کمتر است و این مسئله می تواند تاثیر چشمگیری در زمینه سلامت و نحوه زندگی آنان داشته باشد. محتوای دیجیتال مورد استفاده کودکان، افرادی که در محیط های آنلاین با آنان ملاقات می کنند و همچنین میزان زمانی که آنان در مقابل این نمایشگرها سپری می کنند، همگی می تواند جزو عواملی به شمار رود که می تواند در روند بزرگ شدن آنان تاثیر بسزایی داشته باشد.

دنیای دیجیتال عرصه وسیعی برای آموزش و سرگرمی به حساب می آید، اما این فضا موجب می شود تا کودکان در معرض خطرات بسیاری همچون اذیت و آزارهای سایبری، اعتیاد به فناوری، مطالب خشن و غیر اخلاقی، افراطی گرایی، کلاهبرداری و سرقت اطلاعات قرار بگیرند. مشکل نهفته در رابطه با این مسئله، ماهیت سریع و همیشه در حال تکامل دنیای فناوریست که موجب می شود تا سیاست های مربوط به حفاظت از کودکان در اینترنت نسبت به آن همواره از سرعت کمتری برخوردار باشد و در عمل خنثی و بی اثر به نظر برسد.

علاوه بر این، ما در این مسئله با مشکل دیگری نیز روبرو هستیم و آن مسئله فاصله سنی کودکان و خانواده های آنان است. این بدین معنی است که نحوه استفاده کودکان از فناوری، متفاوت از بزرگسالان است و این فاصله موجب می گردد تا والدین و مربیان در زمینه درک کامل خطراتی که کودکان را در فضای آنلاین تهدید می کند با مشکل مواجه گردند. نتیجه چنین مسئله ای این است که بزرگسالان در ارائه توصیه های لازم در این زمینه به کودکان ناتوان باشند. به همین ترتیب این شکاف به سایر مسائل نیز تعمیم پیدا می کند و در نهایت در آنچه که مربوط به اخلاق کودکان می شود تاثیر خود را می گذارد.

حال با همه این تفاسیر ما چگونه می توانیم تا به عنوان والدین، مربیان و هدایت کنندگان کودکان آنان را برای ورود به دنیای دیجیتال آماده سازیم؟ بدون شک مهم ترین گام در این راه تجهیز آنان به دانش و ذکاوت لازم در این عرصه می باشد، چیزی که از آن با نام هوش دیجیتال (Digital intelligence ) یا “DQ” نام برده می شود.

هوش دیجیتال مجموعه ای است از توانایی های اجتماعی، احساسی و شناختی که افراد را قادر به رویارویی با چالش ها و انطباق با نیازهای زندگی دیجیتال می سازد. این توانایی ها به هشت حوزه به هم پیوسته گسترده تقسیم می شود که عبارت است از:

هویت دیجیتال (Digital identity): عبارت است از توانایی ایجاد و مدیریت هویت و اعتبار آنلاین متعلق به یک شخص. این توانایی در بردارنده آگاهی های لازم جهت مدیریت و آگاهی از حضور شخص در فضای آنلاین و تاثیرات ناشی از آن در کوتاه مدت و دراز مدت است.

مصرف دیجیتال (Digital use): عبارت است از توانایی استفاده از دستگاه های دیجیتالی و رسانه ای، از جمله کنترل استفاده از آنان به منظور دستیابی به یک تعادل مناسب مابین زندگی آنلاین و غیر آنلاین.

ایمنی دیجیتال (Digital safety): عبارت است از توانایی مدیریت مخاطرات مربوط به فضای آنلاین (به عنوان مثال اذیت و آزارهای سایبری، فریب و افراط گرایی) و همچنین محتوای مشکل ساز (غیراخلاقی و خشونت آمیز) و در نهایت جلوگیری از وقوع آنان و محدود کردن این خطرات.

امنیت دیجیتال (Digital security): عبارت است از توانایی شناسایی تهدیدات فضای سایبری (به عنوان مثال هک کردن، کلاهبرداری، نرم افزار های مخرب) جهت استفاده از ابزارهای مناسب امنیتی حفظ دیتا.

هوش هیجانی دیجیتال (Digital emotional intelligence): عبارت است از توانایی ابراز همدلی و ایجاد روابط مناسب با دیگر افراد فضای آنلاین.

ارتباطات دیجیتال (Digital communication): عبارت است از توانایی برقراری ارتباط و همکاری با دیگران در جهت استفاده از فناوری های دیجیتال و رسانه ای.

سواد دیجیتال (Digital literacy): عبارت است از توانایی یافتن، ارزیابی، به کارگیری، اشتراک گذاری و ایجاد محتوا و همچنین مهارت در تفکر محاسباتی.

حقوق دیجیتال (Digital rights): عبارت است از توانایی درک و احترام به حقوق فردی و قانونی از جمله حق حریم خصوصی، مالکیت معنوی، آزادی بیان و مراقبت در برابر سخنان تفرقه انگیز.

بالاتر از همه این موارد، کسب این مهارت ها بهتر است ریشه در ارزش های والای انسانی همچون احترام، همدردی تدبیر و دوراندیشی داشته باشد. این ارزش ها موجب تسهیل استفاده عاقلانه و مسئولانه از فناوری می گردد. در واقع نهادینه کردن هوش دیجیتال در ارزش های انسانی موجب می شود تا به جای تحت کنترل قرار گرفتن کودکان توسط فناوری های دیجیتال ، این کودکان ما باشند که آنان را تحت اختیار خود می گیرند.

برگرفته از:

۸ digital skills we must teach our children

پاسخ دهید